New York & Porto Rico

Informacje o miejscu docelowym: Nowy Jork ma tyle do zaoferowania, że nie sposób poznać go dokładnie w ciągu kilku dni, tygodni, a nawet miesięcy. Miasto, które nigdy nie śpi, przepełnione jest rozmaitymi atrakcjami dla osób w każdym wieku i o przeróżnych zainteresowaniach. To przede wszystkim ogromna metropolia - każdego roku odwiedza go ponad 50 milionów ludzi, a mieszka tu 8,5 mln osób, które posługują się aż 800 językami! Całość sprawia więc wrażenie jakbyśmy byli w samym centrum świata! Miasto, które nigdy nie zasypia, miasto, które oferuje ogromną ilość atrakcji i w końcu miasto, które słynie z unikalnego sposobu bycia i życia - tak w skrócie można określić Nowy Jork. To tu zobaczyć możemy słynną Statuę Wolności, przejść się po znanej ulicy Wall Street, czy obejrzeć Empire State Building, znany z hollywodzkich produkcji. Mimo, że Manhattan mieści większość zabytków miasta, każda z dzielnic miasta ma unikalny i osobliwy klimat, który warto poczuć. Od historycznych ulic Brooklynu do międzynarodowej kuchni Queens - bez względu na to czego poszukujecie możecie mieć pewność, że tu zawsze znajdziecie coś dla siebie.

Informacje o miejscu docelowym: Rio Grande, założone w 1840 roku, jest znane jako "Miasto Yunque". Jego patronką jest Matka Boska z Góry Karmel. Terytorialny zasięg gminy obejmuje około 157 kilometrów kwadratowych (60,8 mil kwadratowych). Populacja wynosi 52 362 riograndeños (spis ludności z 2000 roku). Terytorium jest podzielone na dzielnice: Rio Grande-pueblo, Ciénaga Alta, Ciénaga Baja, Guzmán Arriba, Guzmán Abajo, Herreras, Jiménez, Mameyes II i Zarzal. Gospodarka gminy obejmuje kilka fabryk, hoteli i pól golfowych. Kwiaty (szczególnie lilie), banany, yautías, pomidory i ogórki kiszone, a także inne owoce są również uprawiane komercyjnie. Geografia Río Grande graniczy na północy z Oceanem Atlantyckim; na wschodzie z gminami Luquillo i Ceiba; na zachodzie z Loíza, a na południu z Naguabo i Las Piedras. Geograficznie należy do regionu zwanego Los Llanos Costaneros del Norte. Ma teren aluwialny, przerywany przez niektóre skaliste wzniesienia i wydmy na wybrzeżu. Obszar górzysty jest częścią Karaibskiego Lasu Narodowego, znanego również jako Sierra de Luquillo. Należy wspomnieć, że większość tego lasu znajduje się w granicach gminy Rio Grande. Na południu i południowym wschodzie znajdują się najwyższe wzniesienia Sierra de Luquillo; są to szczyty El Toro i El Yunque. Na północy, blisko wybrzeża, znajdują się dwa małe wzgórza znane jako El Faro i Bravo. Pierwsze, położone między dzielnicami Mameyes II i Zarzal, ma wysokość 459 stóp (140 metrów). Drugie wzgórze znajduje się w dzielnicy Zarzal i wznosi się na wysokość mniej niż 328 stóp (100 metrów) nad poziomem morza. Tereny w pobliżu wybrzeża charakteryzują się niskim i bagnistym terenem. System hydrograficzny składa się z rzek: Herrera, Espíritu Santo i Mameyes. Pierwsza graniczy z gminami Canóvanas i Loíza i ma około dziewięć mil długości. Druga ma swoje źródło w dzielnicy Jiménez i ma długość około 12 mil. Jej dopływami są rzeki Sonador i Grande. Trzecia, rzeka Mameyes, ma swoje źródło w dzielnicy o tej samej nazwie. Służy jako granica z Luquillo i ma około dziewięć mil długości. Dopływami tej ostatniej są rzeka La Mina i jej dopływ strumień Juan Diego; strumień The Machine i jego dopływy wąwozy Lingueta i La toma; oraz wąwozy Tabonuco i Anón. Rio Grande ma duże obszary namorzynowe położone u ujścia rzek: Espíritu Santo, Herrera i Mameyes oraz na przylądku Picuda. Nazwa pochodzi od Rio Grande, dopływu rzeki Espíritu Santo, która przepływa w pobliżu miasta. W okresie podboju i kolonizacji cierpiało ono na ciągłe ataki Indian Karaibów i Tainos. Obszar ten był stopniowo zasiedlany po zaprzestaniu starć z rdzennymi mieszkańcami. Od tego momentu pojawiły się pierwsze stada bydła, plantacje trzciny cukrowej i mniejsze uprawy owoców. Rio Grande zostało założone 26 lipca 1840 roku dzięki staraniom grupy sąsiadów, którzy dążyli do oddzielenia Rio Grande od miasta Loíza. Desiderio Escobar, Quilimaco Escobar, Juan Monge i inni, doradzani przez ojca Juana Leona Lascota, udali się do gubernatora wyspy, Miguela Lópeza de Baños, aby poprosić o demarkację Loíza we wszystkich sprawach cywilnych i kościelnych. W tym samym roku, w którym zostało założone, wzniesiono kościół gminy. W tamtym czasie Rio Grande składało się z dzielnic: Ciénaga Alta, Cienaga Baja, Jiménez, Guzmán Abajo, Guzmán Arriba, Herreras, Río Grande Pueblo i Zarzal. W 1897 roku dzielnica Mameyes II z gminy Luquillo została przyłączona do Rio Grande. Dwa lata później gmina Luquillo została rozwiązana, a jej dzielnice zostały podzielone między Fajardo i Rio Grande. Do Río Grande dodano dzielnice: Mata de Plátano, Mameyes I, Hato Viejo i części Savannah. Dzielnica Hato Viejo zniknęła w 1910 roku. Cztery lata później, w 1914 roku, na mocy ustawy Legislatury Portoryko, Luquillo zostało przywrócone jako gmina, a wszystkie jej dzielnice zostały zwrócone, z wyjątkiem Mameyes II, które pozostało w Rio Grande. W 1898 roku Rada Planowania Portoryko przygotowała oficjalną mapę gminy z jej dzielnicami. Na tej mapie obszar miejski został rozszerzony, obejmując część wiejskich dzielnic Herreras i Guzmán Abajo. W pierwszych latach swojego istnienia gospodarka Rio Grande opierała się na eksploatacji bydła. Lata później rozkwitła uprawa trzciny cukrowej. W rezultacie powstały młyny, które później zostały zastąpione przez hacjendy, a te z kolei przez cukrownie. W połowie XIX wieku gmina ta miała dwie posiadłości: Monserrate i Constancia. Pierwsza, należąca do Veve Successors, została założona w 1850 roku przez José Calzadę i miała 701 ropes ziemi. Druga, założona w 1870 roku przez Felipe Garcíę, miała 50 ropes ziemi. W latach 70. XX wieku 740 ropes terytorium Rio Grande było wykorzystywane do uprawy trzciny cukrowej. Miała również dwie mleczarnie, które miały 325 ropes pastwisk i produkowały dziennie 2 560 litrów mleka. Kolejne 13 farm, z 4 020 ropes pastwisk i 3 600 głowami bydła, było przeznaczonych na hodowlę bydła mięsnego. Ponadto w gminie działało dziesięć ferm drobiu z łączną liczbą 150 000 kur niosek. Działało również ponad piętnaście fabryk zajmujących się produkcją artykułów takich jak przełączniki elektryczne, odzież, klimatyzatory, słupy betonowe, igły, artykuły szkolne i inne. Obecnie gospodarka tej gminy opiera się głównie na przemyśle wytwórczym i turystycznym. W ostatnich latach handel, bankowość i budownictwo doświadczyły wzrostu.